R.W. Toseland, M. Siporin w artykule „When to recommend group treatment: a review of the clinical and the research literature.” („Kiedy polecić terapię grupową: recenzja literatury klinicznej i przeglądowej.”), zestawili wyniki 32 badań porównawczych, z których 24 nie wykazały różnicy pomiędzy skutecznością obu sposobów oddziaływań terapeutycznych – pozostałe 8 przemawiało na korzyść psychoterapii grupowej. (Za Yalom, Vingoradov, „Psychoterapia Grupowa” 2007).
opiera się na założeniu,
iż osobowość tworzy się w relacjach i właśnie w relacjach, uwidacznia się to, co zostało w niej zapisane. Środowisko grupy, stwarza możliwość pracy terapeutycznej nad problemami "in vivo". Czy ktoś ma kłopot z nieśmiałością, czy określaniem swoich granic - objawi się on w grupie - razem z okazją do pracy nad nim.
Oprócz interwencji terapeuty, terapia grupowa korzysta z bogatej gamy - specyficznych dla niej - czynników leczących, wg Irvina Yaloma (S.Vinogradov, I. Yalom "Psychoterapia grupowa"), są to; wzbudzanie nadziei, uniwersalność doświadczeń, przekazywanie informacji, altruizm, rozwijanie umiejętności społecznych, zachowania naśladowcze, katharsis, czynniki egzystencjalne, spójność grupy, interpersonalne uczenie się, korektywne odtwarzanie rodziny pierwotnej (w bezpiecznej atmosferze, mogę odtworzyć dysfunkcyjne schematy wyniesione z domu rodzinnego i doświadczyć ich korekty, przy pomocy życzliwie nastawionej grupy osób). Krótko mówiąc; grupa znacząco wiele dodaje do interwencji terapeuty.
Jest to narzędzie z wyboru do pracy nad problemami natury relacyjnej,
czyli nad większością ludzkich problemów. Jako czułe zwierciadło społeczne, grupa, pomaga zrozumieć to, jak jesteśmy odbierani przez otoczenie i w konsekwencji, poprawić funkcjonowanie społeczne. Bezpieczna i rozwojowa atmosfera, ułatwia przekraczanie mechanizmów obronnych, dając możliwość wglądu w źródła nieporozumień, i zrozumienia tego, czego być może na co dzień unikaliśmy. Poznawanie siebie w kontakcie ze światem, może być niezwykłą podróżą, zbliżającą do siebie, ale i do innych.
Ponadto interakcje grupowe, opierające się na określonych kontraktem, zdrowych zasadach i zanurzone w tyglu bieżących informacji zwrotnych, stawiają przed uczestnikami wyzwanie i szansę, przyswojenia nowych umiejętności społecznych. Są to; słuchanie i mówienie, dawanie i przyjmowanie; np. empatii lub zrozumienia, stawianie i respektowanie granic, wyrażanie swoich uczuć i potrzeb, opinii czy sprzeciwu, itd. Rozwijanie kompetencji społecznych w grupie terapeutycznej, można porównać do nauki języka za granicą - jest intuicyjne i niemal samoczynne.
Z powyższych przyczyn, psychoterapia grupowa, może być punktem zwrotnym dla osób, które doświadczyły traumatyzującej sytuacji grupowej (np. rodzinnej, szkolnej). W bezpiecznej i swobodnej atmosferze, mogą przetestować urazowe oczekiwania i na nowo zaufać, otwierając swoje życie na dobre relacje.
to też silniejsze źródło wsparcia w porównaniu z indywidualną.
Jest coś szczególnie wzmacniającego w byciu dostrzeżonym, przyjętym i wspartym przez grupę osób. Z drugiej strony, uczestnicząc w terapii innych, przeglądamy się w poruszanych przez nich problemach, docierając do miejsc w swoim wewnętrznym procesie, do których samodzielnie nawet nie zmierzaliśmy. Ta wzajemna inspiracja jest jednym z powodów niezwykłej dynamiki terapii grupowej.
Duża ilość uczestników, daje też możliwość tworzenia tzw eksperymentów; konstruowania wieloosobowych scenek, będących dla wybranej osoby lub osób, źródłem doświadczenia. Może to być ćwiczenie asertywności w sytuacji angażującej kilku uczestników, czy tzw. asertywności symbolicznej, gdy jest to znacząca sytuacja z przeszłości, ale też np. określanie optymalnego dla siebie kontaktu vs dystansu w sali pełnej ludzi, czy - w odpowiedzi na bieżącą potrzebę - bycie przytulonym jednocześnie przez kilka osób. Twórczy potencjał grupy jest nieograniczony. To niezwykłe doświadczenie nie tylko terapeutyczne, ale i rozwojowe, a w konsekwencji wyjątkowo fascynująca i atrakcyjna forma terapii.
terapia nerwicy w grupie jest wyjątkowo korzystna
ponieważ występujące w kryzysach nerwowych charakterystyczne zaburzenia reagowania na lęk, mają schematyczną postać. Obserwowanie ich u innych – czyli poza działaniem własnych mechanizmów obronnych – pomaga lepiej rozpoznawać je u siebie. Przekłada się to na obniżenie wiarygodności lęku i nabranie dystansu do niego.
To naprawdę korzystne, kiedy zauważysz, że inni uczestnicy wcale nie są tak bezsilni wobec lęku, jak pod jego wpływem uwierzyli, że potrafią lęk zarówno eskalować, jak i tego nie robić, i oczywiście, w pierwszej kolejności, jak mało wiarygodne okazują się lękowe scenariusze, gdy się im wnikliwie przyglądamy. Wspólnie można uczyć się radzić sobie z niepewnością, bez konieczności mierzenia się z mało prawdopodobnym „zagrożeniem”, czy pracować nad uspokojenie układu nerwowego i wyciszeniem uruchomionego systemu walki/ zastygnięcia/ ucieczki.
Psychoterapię nerwicy opieram zarówno na technikach poznawczo-behawioralnych, zmierzających do rozpoznania mechanizmów eskalujących lęk i odzyskania nad nimi kontroli, jak i na głębszej psychoterapii doświadczeniowej, z elementami intensywnej terapii psychodynamicznej i terapii schematów J. Younga.
Głębsza praca psychoterapeutyczna, pomaga odkryć i usunąć przyczyny lęku, takie jak zamrożone uczucia z rodziny lęku czy konflikty wewnętrzne. Ma postać pracy z traumą, przeważnie sięgającą dzieciństwa, w dążeniu do rozwijania dobrej relacji wewnętrznej, usunięcia konfliktów wewnętrznych oraz dotarcia do zamrożonych trudnych uczuć, ich świadomego przeżycia i znalezienia lepszych sposobów radzenia sobie z nimi, niż nerwicogenne mechanizmy obronne.
Oczywiście grupowa forma terapii, daje też możliwość uwzględnienia interakcji między uczestnikami i skuteczniejszego docierania do problemów natury relacyjnej.
ORGANIZACJA GRUPY
Grupa spotyka się raz w tygodniu, w godzinach popołudniowych.
Czas spotkania to 2 x 50 minut, koszt 150 zł.
Podczas pierwszych spotkań, razem ustalimy kontrakt, dotyczący zasad funkcjonowania grupy, ja zaproponuję np. szacunek, zaangażowanie, otwartość.
Dostępne są miejsca w następujących grupach:
Przyjęcie do grupy poprzedzają 3-4 indywidualne spotkania diagnostyczne i wprowadzające.
Grupa składa się maksymalnie z 8 osób i jest to grupa półotwarta. Znaczy to, że czas trwania terapii każdego z uczestników jest indywidualny, w zależności od jego potrzeb. Jednak nie krótszy niż 6 miesięcy, ze względu na stabilność grupy. Znaczy to też, że jeżeli ktoś zdecyduje się zakończyć terapię, na jego miejsce przyjdzie nowa osoba. Taka konstrukcja grupy, zabezpiecza ją przed przedwczesnym zakończeniem pracy, ale też naraża na więcej zmian. Moją rolą będzie rozpoznawanie właściwego momentu, kiedy proces grupowy skorzysta na dołączeniu kolejnego uczestnika i takich, kiedy mogłoby to być niewskazane.
Prowadząc psychoterapię grupową, ubogacam swój warsztat pracy o techniki psychoanalitycznej terapii grupowej i terapii schematów. Terapia schematów skupia się na rozpoznawaniu i przekształceniu usztywnionych, dysfunkcyjnych wzorców przeżywania i zachowania. Analityczna terapia grupowa, bada to, co w procesie grupowym odzwierciedla nieuświadomiony proces uczestników. Poprzez interpretacje wspiera świadome zaopiekowanie się ujawnioną treścią.
psychoterapia grupowa Jest niemal tak uniwersalnym narzędziem jak indywidualna.
Istnieją jednak pewne różnice. Przeciwwskazaniem będzie aspołeczne zaburzenie osobowości (psychopatia/ socjopatia), zaburzenia opozycyjno buntownicze, a także niektóre zaburzenia psychotyczne, np. aktywna psychoza. Ograniczenia mogą też dotyczyć osób o tzw osobowości z pogranicza i narcystycznej, w wypadku tych zaburzeń, udział w grupie będzie rozpatrywany indywidualnie.
WŁAŚNIE WYSTARTOWAŁA GRUPOWA PSYCHOTERAPIA NERWIC
OTWIERAM NABÓR DO GRUPY DDA/DDDA
Osoby zainteresowane udziałem w którejś z grup - zapraszam do kontaktu.